فطرت انسان به گونه ایست که او را محتاج به سخن گفتن و ارتباط برقرار کردن با همنوعان خود ساخته است. از طرفی اصوات در حیوانات هم به طریق علمی و هم تجربی ثابت شده و همچنین در قرآن و روایات ذکر شده که بعضی از پیامبران مانند حضرت سلیمان و نوح زبان حیوانات را دانسته و می توانستند با آنها سخن گویند، در جنیان نیز به همین گونه است، از آنجایی که جن ها نیز مادی هستند و زندگی اجتماعی آنها ایجاب می کند که با یکدیگر سخن بگویند، پس به طور قطع و یقین آنها اصواتی برای انتقال مفاهیم به یکدیگر دارند ولی در فهم ما نیست. البته کسانی می توانند به طریقی حرف های آنان را دریابند و با آنها سخن گویند؛ چنانکه رسول و برخی از امامان با آنها صحبت می کردند و افرادی بنا بر توانایی های خاصی می توانند با آنها ارتباط برقرار کنند.( ارتباط دهندگان یا جن گیران) از امام صادق(ع) نقل شده است:(( روزی امیر المؤمنین(ع) در کوفه بر فراز منبر مشغول خطبه بود که ناگهان اژدهایی در حالی که به شدت به طرف مردم می دوید و آنها از او می گریختند پدیدار شد. حضرت فرمود:(( راه را برای او باز کنید)). اژدها جلو آمد و از منبر بالا رفت و پاهای حضرت را بوسید و خود را به پاهای مبارک حضرت مالید و سه بار دمید، سپس پایین آمد و رفت و حضرت خطبه را ادامه داد. وقتی مردم توضیح خواستند ایشان فرمود: او مردی از جن بود که می گفت: فرزندش را یکی از انصار به نام جابر بن سمیع، بدون اینکه آزاری به او رسانده باشد کشته است و اکنون خون فرزندش را می طلبد)). قابل ذکر است دری که اژدها از آن وارد و خارج شده بود به ((باب الثعبان)) (درب اژدها) مشهور شد.

پس از شهادت امیرالمؤمنین(ع)، معاویه که نمی خواست ذکری از فضائل آن حضرت گفته شود دستور داد فیلی آوردند و به آن در بستند. آن قدر فیل را در آنجا نگه داشت تا به باب الفیل مشهور شد و هم اکنون نیز، ((باب الفیل)) (درب فیل) نامیده می شود.